Jak zdiagnozować jaskrę u kota?

kot z jaskrą

Jaskra u kota może przez długi czas rozwijać się bez wyraźnych objawów. Czasem pierwszą zauważalną zmianą jest szersza źrenica, lekkie zmętnienie rogówki albo nietypowe zachowanie zwierzęcia. Tymczasem utrzymujące się zbyt wysokie ciśnienie wewnątrzgałkowe może uszkadzać siatkówkę i nerw wzrokowy. Z tego powodu podejrzenia jaskry nie można potwierdzić wyłącznie na podstawie wyglądu oka – potrzebne jest badanie okulistyczne, które pozwala ocenić ciśnienie, stan poszczególnych struktur oka i możliwą przyczynę problemu.

Jakie objawy mogą wskazywać na jaskrę u kota?

U kotów jaskra występuje rzadziej niż u psów i często rozwija się jako następstwo innej choroby oka. Może towarzyszyć m.in. zapaleniu błony naczyniowej, zmianom wewnątrzgałkowym czy przebytym urazom. Diagnostyka nie powinna więc kończyć się na stwierdzeniu podwyższonego ciśnienia – trzeba również ustalić, dlaczego doszło do zaburzenia odpływu cieczy wodnistej.

Do objawów, które powinny zwrócić uwagę opiekuna, należą m.in.:

  • rozszerzona lub słabo reagująca źrenica,
  • różna wielkość źrenic,
  • zaczerwienienie oka,
  • zmętnienie rogówki,
  • stopniowe powiększenie gałki ocznej. 

Kot może również mniej chętnie wskakiwać na meble, ostrożniej poruszać się po mieszkaniu albo stać się bardziej drażliwy.

Nie wszystkie objawy muszą występować jednocześnie. Koty potrafią długo kompensować pogorszenie widzenia za pomocą słuchu, węchu i dobrej znajomości otoczenia, dlatego zmiany w zachowaniu mogą początkowo być subtelne.

Pomiar ciśnienia w oku – podstawowe badanie przy podejrzeniu jaskry

Jednym z najważniejszych elementów diagnostyki jest tonometria, czyli pomiar ciśnienia wewnątrzgałkowego. Badanie wykonuje się za pomocą tonometru i pozwala sprawdzić, czy ciśnienie w oku jest podwyższone.

Sam wynik pomiaru nie wystarcza jednak do pełnej oceny problemu. Lekarz interpretuje go razem z obrazem klinicznym i wynikami pozostałych badań. Podczas konsultacji ocenia m.in. rogówkę, komorę przednią oka, tęczówkę, źrenicę, soczewkę oraz reakcje źreniczne. Jeśli przejrzystość ośrodków optycznych na to pozwala, badane są także siatkówka i tarcza nerwu wzrokowego.

Ważne jest również porównanie obu oczu. Pozwala to wychwycić różnice w ciśnieniu, wyglądzie źrenic i stanie poszczególnych struktur, które mogą mieć znaczenie przy ustalaniu dalszego postępowania.

Dlaczego trzeba szukać przyczyny jaskry u kota?

U kotów jaskra często rozwija się jako następstwo innej choroby oka, dlatego diagnostyka powinna obejmować również ustalenie przyczyny wzrostu ciśnienia wewnątrzgałkowego.

W zależności od obrazu oka okulista weterynaryjny może rozszerzyć diagnostykę o gonioskopię, czyli ocenę kąta przesączania, lub badanie ultrasonograficzne gałki ocznej. Istotne jest też sprawdzenie, czy jaskrze nie towarzyszy zapalenie błony naczyniowej, zmiana wewnątrzgałkowa albo inny problem mogący zaburzać prawidłowy odpływ cieczy wodnistej.

Jeśli wyniki badania okulistycznego wskazują na chorobę podstawową, lekarz może zalecić również dalszą diagnostykę. Jej zakres zależy od historii choroby kota, wieku, wcześniejszych problemów zdrowotnych i zmian stwierdzonych podczas badania.

Ustalenie przyczyny jest ważne, ponieważ wpływa na wybór dalszego leczenia. Innego postępowania może wymagać jaskra związana ze stanem zapalnym, a innego przypadek, w którym stwierdzono zmianę w obrębie wnętrza gałki ocznej.

Czy jaskrę u kota trzeba diagnozować w trybie pilnym?

Znacznie podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe wymaga szybkiej reakcji, ponieważ może prowadzić do nieodwracalnego uszkodzenia siatkówki i nerwu wzrokowego, a jednocześnie powodować ból. Z wizytą nie warto więc czekać do momentu, gdy kot wyraźnie przestanie widzieć albo oko stanie się zauważalnie większe.

Pilnej konsultacji wymagają zwłaszcza nagłe zmętnienie oka, wyraźne zaczerwienienie, rozszerzona i słabo reagująca źrenica, pogorszenie orientacji czy oznaki bólu. Wczesna diagnostyka pozwala szybciej określić przyczynę problemu i dobrać postępowanie odpowiednie do stanu oka.

Co dzieje się po rozpoznaniu jaskry?

Po potwierdzeniu rozpoznania lekarz ocenia, czy w chorym oku zachowany jest wzrok, jak wysokie jest ciśnienie oraz co mogło doprowadzić do jego wzrostu. Na tej podstawie planowane jest dalsze postępowanie.

Leczenie jaskry u kota może obejmować leki obniżające ciśnienie wewnątrzgałkowe, leczenie choroby podstawowej, a w niektórych przypadkach również zabiegi chirurgiczne. Zakres terapii zależy m.in. od przyczyny jaskry, stopnia zaawansowania zmian oraz tego, czy oko zachowało zdolność widzenia.

W OCUVET w Trzebnicy pod Wrocławiem diagnostyka jaskry u kotów nie ogranicza się do samego pomiaru ciśnienia. Badanie pozwala również ocenić struktury oka i ustalić, czy wzrost ciśnienia może być następstwem innego schorzenia. Jeśli opiekun zauważy zmianę wyglądu oka, rozszerzenie źrenicy, zaczerwienienie lub pogorszenie widzenia u zwierzęcia, powinien jak najszybciej skonsultować te objawy z okulistą weterynaryjnym.

Artykuł sponsorowany

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *